سلام ..

 نمی دانم شاید نوشتن مرا به باور تو رساند اما نه ! کلمات هم مرا دیگر راضی نمی کند.. به دنبال نگاه تازه تری هستم تا شاید مرا به باور بودن برساند. یا شاید اصلا باوری وجود ندارد که من بخواهم به آن برسم نمی دانم نمی دانم .. تازه می فهمم چرا وقتی می خندیدم اوفقط نگاه می کرد  او خوب می دانست آری عشق دروغ بزرگی بود که من به بهترینم می گفتم اما او ...فقط می نگریست .... حتی آن قطرات اشک هم نتوانست مرا به باور بودن برساند ..نه نه اینچنین خاکی نه .. باید در افلاک به دنبال خودم باشم روی زمین جز دروغ نمی یابم !!! عروسک های اطرافم همه بازیگرند .. همه .. اعتراف می کنم !! من هم بازیگر قهاری بودم اما اکنون می خواهم نقاب بر کنم و خودم باشم ..شاید وقتی که جلوی آیینه ایستادم کسی را جز خود خودم نبینم !!    

 امید مهراد

              www.manosohrab.blogfa.com

(من غریبم تو غریبه )

زورکی نخند عزیزم می دونم اومدی بازی                                        

نمی خوام تو آخرین بازی زندگیم ببازی  

خودت راحت کن و فکر کن که جبران گذشته است  

از منم می گذره اما به دلت چاله نسازی !!

اومدی بشکنی بشکن از من ساده چی مونده ؟               

قبل توهر کی بوده تموم تار و پود سوزونده

تو هم از یکی دیگه سوختی می خوای تلافی باشی

بیا این تو دل و باقی احساسی که مونده ..

دل ما اونقده پارست موندنش مرگ دوبارست

آسمون سینه ما خیلی وقته بی ستارست !!!

همینی که باقی مونده واسه دلخوشی تو بشکن

تیکه تیکه هامو بردن آخرینشم تو بکن......

نمی خوام بگذره عمری خسته شی واسه فریبم

یقتو نمی گیره هیچ کس آخه من اینجا غریبم

بزن و برو عزیزم مثه هر کس که زد و برد

طفلی این دل که همیشه به گناه دیگرون مرد.....

امید مهراد

carry me

like a fire in your heart

  omid mahrad

there is an answer some day we will know

and you will ask her why she had to go

we live and die we laugh and we cry

and you must take away the pain before you can being to live again

so let it start my friend let it start

let the tears come rolling from your heart

and when you need a light in lonely nights

carry me like a fire in your heart

there is a river rolling to the sea

you will be with her for all eternity

but we that remain whit your here again

so hold her in your memory

and begins to make the shadows disappear

مرا با خود ببر

چون شعله ای در قلبت

جوابی وجود دارد روزی خواهیم فهمید             

و تو از او خواهی پرسید  چرا نا گزیر از رفتن بود

می زییم و می میریم میخندیم و می گرییم

و باید درد را درمان کنی

قبل از آغاز زندگی دوباره

بیا شروع کنیم دوست من بیا شروع کنیم

بگذار اشک های دلت سرازیر شوند

و هنگامی که در شب های تنهایی به نوری نیاز داری

مرا با خود ببر چون شعله ای در قلبت

 مرا با خود ببر چون شعله ای در قلبت

رودخانه ای به دریایی سرازیر می شود

و تو تا ابد با او خواهی بود

اما ما بر جای مانده ایم به تو نیاز داریم

پس او را در خاطرت نگه دار

و اندوه را از دلت بیرون کن!!!

امید مهراد

یه شعر قدیمی از خودم امیدوارم خوشتون بیاد لطفا نظرتون رو هم بدید خوشحال می شم

سار باغ دل من!!

نیمه شب بود که یک سار نشست...

بر لب پنجره باز دلم!

در دلم غوغا بود..کیست این سر زده مهمان غریب؟؟؟

او به من می خندید ،من نگاهش کردم..

قطره اشکی که ندا از دل ویرانی داشت گوشه چشمش بود...

من به او خندیدم ،اخم شیرینی کرد ،آتشی شعله کشید..

رفت بالا تا اوج  رفت تا بام خدا  رفت تا بغض قفس بشکند از دوری او!

اما.......

پاسخ این دل شیدای مرا چه کسی خواهد داد !!!؟؟؟؟

امید مهراد

۹ آبان ۱۳۷۷

تهران

                                  به مناسبت ۲ ارديبهشت

سلام

آمدنهالی سر هر پیچ کلام کاشت ...آمد نگاه منتظر باغچه و نمناکی گمنام علف رادید !!اما نرفت ماند لای شب بو ها ، پای آن کاج بلند یا شاید پشت هیچستان....اما خانه دوست را بمن نشان داد ..من دیدم کودکی را که آن روز از کاج بلند بالا میرفت . شاید من خودم را دیدم نمی دانم .. فقط می دانم باید وسیع تنها سر به زیر و سخت باشم .باشد به شرطی که من هم هر چه پروانه مي افتد در آب زود بردارم.من هم به گردن آن دخترك بي پا دب اكبر بياندازم ..به شرطي كه من هم پر باشم از پل از رود از شن از ....تنهايي !! من هم نمي خواهم بدانم پدر هاي پدر هاي ما چه شبي داشته اند ..ذوست دارم من هم بروم تا ته كوچه شك تا هواي خنك استغنا..

 راستي رفيق تو هم بيا! تو هم بيا و ببين كه چقدر تنهايي من بزرگ است .بيا با هم معراج گل شقايق را ببينيم بيا!!! بيا ما هم سهراب باشيم ..

2 ارديبهشت سالروز تا ابد ماندن استاد عشق سهراب سپهري تسليت (بخاطر جسم خاكيش) و سلام بر روح آسمانيش...!!!

اميد مهراد( حجم سبز)

سلام دوستان ....

دوست دارید بدونید سهراب اون دو تا مجموعه شعرش رو تحت تاثیر مسلک چه کسی سروده؟؟؟

...دکتر هوشنگ ایرانی فارق التحصیل  دکترای ریاضی متولد ۱۳۰۴ خورشیدی همدان است.

ایرانی نخستین اشعارش را در مجله خروس جنگی در سال ۱۳۳۰ یعنی زمانی که ۲۶ ساله بود سرود. بنفش تند بر خاکستری ،شعله ای پرده گرفت و ابلیس به درون آمد آثار منتشر شده از وی است .

بی تردید ایرانی یکی از درخشانترین چهره های ناکام مانده شعر فارسی است . هنگام خواندن بسیاری از شعر های هوشنگ ایرانی احساس میشود شعری چون آتش از درونش شعله می کشد.ذیل متن یکی از اشهار وی را با هم می خوانیم .. قطعا شما هم با من هم عقیده خواهید بود.

آواز قو 

ای خاموشی ابدی سلام بر پیام های تو

ای ظلمت ابدی سپیدیم در نور تو

ای سکوت ابدی آشکاریم در نهفته های تو

ای سکون ابدی آرامیم در جنبش تو

و برترینم از چشم و گوش و زبان ..........